Μάλλον σωθήκαμε Σαλαμιναίοι και Σαλαμιναίες. Παρεμπιπτόντως είδα πάρα πολλές Σαλαμιναίες (...που είναι πάντα ωραίες) χθες στην κερκίδα και οφείλω να πω ένα μεγάλο μπράβο και ένα ευχαριστώ!

Ανατρέχοντας στο λεύκωμα του Σωματείου παρατήρησα πως για τη πρώτη χρονιά που διαβαθμιστήκαμε , το 1978-79, στη σελίδα της χρονιάς που αναφερόμαστε γράφει επί λέξη :

« Όταν ξεκίνησε ο δεύτερος γύρος, η Νέα Σαλαμίνα είχε σοβαρή βαθμολογική διαφορά από τις τελευταίες θέσεις που οδηγούσαν στην Β’ κατηγορία. Χρειάζονταν όμως μερικοί βαθμοί για να εξασφαλισθεί η σωτηρία»

Δεν θέλω να σας ξενερώσω, προς Θεού δηλαδή μετά από τέτοια κέφια και την νιρβάνα που πέσαμε όλοι ανεξαιρέτως αλλά....των φρονίμων τα παιδιά...δεν ...σούζουν τα πόθκια τους πριχού καβαλλιτζέψουν!

Για να «καβαλλιτζέψουμεν» θέλουμε ουσιαστικά 30+ βαθμούς, τουτέστιν άλλες τέσσερις νίκες ή λιγότερες από τέσσερις νίκες και αρκετές ισοπαλίες. (προτιμώ τις νίκες γιατί έχουν τον χαβαλέ τους!)

Μα θα που πεις...γιατί ανησυχείς βρε Webman …η ομάδα παίζει μπάλα. Σκοράρει (...και χωρίς τους επιθετικούς...) και παίρνει αποτελέσματα που δεν έπαιρνε άλλες χρονιές. Οπότε ουσιαστικά σώθηκε!

Έλα όμως που οι ομάδες που κινδυνεύουν είναι οι παγιωμένες ομάδες του κατεστημένου και δεν είναι η Αλκή, η Σαλαμίνα και η Δερύνεια ή άντε η Δόξα, ο Ονήσιλλος και η ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς!

Από τις ομάδες με σοβαρό πρόβλημα, ΑΕΚ, Εθνικός, Διγενής, Παραλίμνι και ο Απόλλων που θα χάσει μάλλον το τελευταίο του τρίποντο, μόνο ο Διγενής δεν έχει τους τρόπους του να γλιτώνει ακόμα και αν δεν παίζει μπάλα.

Τα τελευταία χρόνια έχουν δει πολλά τα μάτια μας και ξέρουμε τι πάει να πει «Κυπριακό Ποδόσφαιρο». Οπότε τα μάτια μας δεκατέσσερα ...μέχρι τους 30+. Από εκεί και πέρα ας παίξουν και λίγοι μικροί, ας προγραμματισθούμε για τη νέα χρονιά...και αν μας βγει και η τετράδα που έλεγαν και οι φίλοι μας το καλοκαίρι, καλώς να ορίσει.

Στη συνέχεια έχουμε τον αγώνα με τους συμπολίτες το Σάββατο και μετά τις γιορτές τον Εθνικό στην έδρα μας.

Κάποιοι από εμάς είδη «ακονίζουν» τα μαχαίρια για το Βαρωσιότικο ντέρμπυ. Είναι γεγονός πως τώρα που οι «γαλάζιοι» θέλουν τους βαθμούς, θα τσούξει περισσότερο μια ήττα από την Θεά...έτσι για να τους μπούμε στο μάτι, όπως και στο βόλεϋ προσφάτως!

Από την άλλη, το έχω ξαναπεί, αυτοί οι αγώνες είναι «αγώνες επίδειξης», παιχνίδια δηλαδή που παρουσιάζει μια ομάδα σαν και τη Σαλαμίνα τις δυνατότητές της και χαίρεται τον αγώνα. Όπως κάναμε και με τον ΑΠΟΕΛ, όπως και με την Ομόνοια. Το αίσθημα που έχω είναι πως αυτή τη φορά η τύχη θα μας χαμογελάσει. Αυτοί οι αγώνες μάγκες μου είναι για μας, για τον κόσμο, για το Red Club , για τον πατέρα μου που ακούει στο ράδιο αναρρώνοντας από το By Pass , για τους παίκτες μας, για τους πολλούς φίλους στην Αγγλία και την Αμερική που ακούνε τον αγώνα ξημερώματα από τον internet ...

Αυτοί οι αγώνες είναι για τη ψυχή μας. Ο επόμενος με τον Εθνικό και ο προηγούμενος με την ΑΕΚ ήταν για το τομάρι μας!

Μάγκες σας χαιρετώ

Σας χάρηκα στην κερκίδα ειδικά χθες με την ΑΕΚ, σας χαίρομαι γενικώς δηλαδή αλλά είναι και φορές που μου σπάτε τα νεύρα! Τα μπουκάλια στο 90’ και με το σκορ 2-0 τι γυρεύουν στο γήπεδο;

Άντε

Σαλαμιναίος-Βαρωσιότης-Κυπραίος

Σαλαμιναίος, για να σαι πάντα ωραίος

Σαλαμιναία-Βαρωσιοτού μου σπουδαία

Σαλαμιναία, είσαι την Κύπρου η ωραία