Τελικά όντως ο πρώτος του τρίτου ομίλου του Κυπέλλου κληρώθηκε με την ΑΕΠ που αγωνίζεται στην Β’ κατηγορία για τα προημιτελικά αλλά εμείς ....ήρθαμε δεύτεροι αν θυμάστε καλά γιατί χάσαμε με το ευρύ 4-1 από μια ομάδα που στον προηγούμενο και επόμενο της αγώνα κατατροπώθηκε με τεσσάρες από Διγενή και Εθνικό αντίστοιχα...

Ήρθε φυσικά το αποτέλεσμα με τον Απόλλωνα και η παρολίγο νίκη επί του μέχρι πρότινος πρωτοπόρου του Πρωταθλήματος για να μας ανεβάσει το ηθικό...Δεν μιλήσαμε τυχαία για «αποτέλεσμα» γιατί αν ζητάτε τη γνώμη μας μάλλον δεν δικαιούμαστε να μιλάμε και για την «εμφάνιση».

Η Σαλαμίνα τέσσερις φορές όλες κι όλες μπήκε στην περιοχή του Απόλλωνα, τη μία ο Γούμπεϋ πήρε θαυμάσια μπαλιά από ....αντίπαλο αμυντικό και στην συνέχεια έκανε «μαγικά» για να γράψει το 1-0, στην άλλη φάση ο Χαϊλής -που έφαγε το ξύλο της αρκούδας από τους αντιπάλους- έπεσε κάτω ζητώντας πέναλτι για να πάρει και τη πρώτη κίτρινη στη καριέρα του....ο Χριστοδούλου είχε ένα καλό αλλά εύκολο για τον τερματοφύλακα σουτ στο Β’ μέρος και στο 85’ ο Γούμπεϋ και πάλι με αριστοτεχνική μπαλιά έβγαλε μόνο του τον Στέρε που ευτύχησε να σκοράρει...

Η άμυνα ήταν και πάλι για σεμινάρια ....τροχονόμων και ευτύχησε να είναι υποψήφια για το ρεκόρ Γκίνες αφού στα πρώτα 20 λεπτά παραχώρησε τόσα κόρνερ όσα και τα δάκτυλα του Καϊρίνου (και των ποδιών συμπεριλαμβανομένων...). Είχε ακόμα ένα ρεκόρ η ερυθρόλευκη τροχονομία....ε, συγνώμη, άμυνα ήθελα να πω, του πρώτου οριζόντιου δοκαριού από πόδια αμυντικού στο δικό του τέρμα στο φετινό πρωτάθλημα....Το γκολ του Σόσιν στο 95’ απέναντι σε πέντε αμυντικούς και ένα τερματοφύλακα που είχε κλειστή τη γωνία του, το αναγάγουμε σε θέμα πιο επιστημονικής διερεύνησης μιας και οι ικανότητες μας δεν μας επιτρέπουν ανάλυση τέτοιων ουράνιων φαινομένων...

Αν εξαιρέσουμε λοιπόν τα 80 λεπτά που ο Απόλλωνας είχε την πρωτοβουλία των κινήσεων και έτρεχε πάνω κάτω με φοβερή κυκλοφορία και αλληλοκάλυψη, η Σαλαμίνα ήταν υπέροχη και δικαιούταν την νίκη!

Ας επιστρέψουμε τώρα στο Κύπελλο που για 55 χρόνια τώρα και με εξαίρεση τριών περιόδων (66’, 93’ και 95’) είναι ο πρωταρχικός μας στόχος! Σαν τέτοιος που είναι λοιπόν και επειδή η πρώτη θέση του ομίλου μας που μας οδηγούσε –όπως ήρθαν τα πράγματα- στους ημιτελικούς...μας έπεφτε λίγο ζόρικη, ο ΑΠΟΕΛ θα είναι ο επόμενος αντίπαλος και με το πρώτο παιχνίδι στο ...υπερσύγχρονο «Αμμόχωστος- Amberia ».

Ο αντίπαλος μας στους 8 του Κυπέλλου έχει να επιδείξει εναντίων μας 5 νίκες και μία ισοπαλία στα 6 τελευταία παιχνίδια πρωταθλήματος αλλά...στις δύο προηγούμενες φορές που συναντηθήκαμε για το Κύπελλο τον αποκλείσαμε, το 2000 στα ημιτελικά και ενώ η ομάδα διαβαθμιζόταν και την επόμενη χρονιά σε μονούς αγώνες στη φάση των 16 μέσα στο ΓΣΠ με ένα υπέροχο γκολ του Λιάσου Λουκά από 400 με 500 μέτρα...

Δικαίως λοιπόν αναρωτιόμαστε... «Επέτασεν το πουλλίν» με τη κλήρωση του Κυπέλλου ή να περιμένουμε η Αιώνια Σαλαμίς να φέρει τα πάνω κάτω και να πείσει ακόμα περισσότερο εχθρούς και φίλους πως πρόκειται για μιαν «ΠΕΛΛΗΝ» ομάδα. Το δεύτερο θέμα που προκύπτει είναι το πόσοι και ποιοι θα έχουν την τόλμη να παρευρεθούν στον επαναληπτικό του ΓΣΠ εάν και εφόσον το αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα ...σηκώνει το ρίσκο!

ΣΑ-ΣΑ-ΣΑΛΑΜΙΣ λοιπόν και τα μυαλά στα κάγκελα, είτε επέτασεν το πουλλίν είτε όχι.

Στο κάτω-κάτω γι αυτό είμαστε Σαλαμιναίοι, επειδή είμαστε και σαν άτομα...απρόβλεπτοι...

Σαλαμιναίος, για να σαι πάντα ωραίος!