|
Αν εξαιρέσουμε το γεγονός πως σε κάθε αγώνα ήμασταν σίγουρα καλύτεροι, πως χάσαμε ένα τσουβάλι ευκαιρίες, πως δεν μας ευνόησε ποτέ οι τύχη και οι διαιτητές, πως σχεδόν όλες οι αντίπαλοι παίξανε κατενάτσιο και ότι θα έπρεπε να είχαμε τουλάχιστον 5 νίκες και καμία ήττα…καλά περνάμε μέχρι τώρα… Θα που πείτε, ρε εξυπνάκια, είσαι ευχαριστημένος με δύο νίκες, τρεις ισοπαλίες και μία ήττα…; Ε, όχι, η ομάδα έδειξε ότι μπορούσε να καθαρίσει όλους του αντιπάλους αλλά… Αυτό το «αλλά» που λέει και ο φίλος ο Λούκας. Λίγο η αστοχία, λίγο τα λαθάκια μας και λίγο η αυτοσυγκέντρωση που πάει περίπατο κάποια πεντάλεπτα, μας στερούν τα τρίποντα αφαιρώντας μια τεράστια ευκαιρία-συγκυρία να βρεθούμε στα ψηλά και να παίξουμε με τον ΑΠΟΕΛ για τη πρώτη θέση. Ελαφρυντικά υπάρχουν. Παίξαμε μόνο δύο αγώνες εντός έδρας, ενώ και στους τέσσερις εκτός εκ των οποίων χάσαμε μόνο σε ένα, έπρεπε να είχαμε κερδίσει πανθομολογούμενα! Την ευχαριστιέμαι την ομάδα. Έχει μια ανάπτυξη και μια γρηγοράδα καθώς και μία τεχνική που ίσως να μην είχε ποτέ η ερυθρόλευκη μηχανή. Σίγουρα, το να προσπαθείς να ανέβεις στους πρώτους τέσσερις και να μείνεις εκεί, κάνοντας πράξη την εξαγγελία για πρωταγωνιστική πορεία, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Δεν νικιέται εύκολα ο Διγενής στην Λευκωσία, ούτε η ΑΕΚ στο ΓΣΖ. Θα ευχόμασταν όλοι να γινόταν φέτος η μεγάλη απόδραση από την μιζέρια και αυτά τα δύο παιχνίδια ήταν κλειδιά. Μην απογοητεύεστε όμως. Η ομάδα δείχνει γερή και δυνατή και στην έδρα μας ακόμα πιο ισχυρή. Κάποιοι παίκτες που περνούν τις φάσεις τους θα επιστρέψουν, μην καταδικάζετε και μην προτρέχετε, η ομάδα είναι πολύ καλή και θέλει το χρόνο της για να φουλάρει τις μηχανές. Ανασύνταξη λοιπόν και οργάνωση για μια μεγάλη υποδοχή στην ομάδα και οπαδούς του επίδοξου πρωταθλητή, μιας ομάδας που κακά τα ψέματα, αγγίζει τα όρια του Θρύλου. Σαλαμιναίος, για να σαι πάντα ωραίος webman |