|
Αυτή την ιστορία με τους υπερ-αισιόδοξους συμβούλους, συνεφοπατούντες προπονητές και ευκολόπιστους φίλαθλους την έχω ακούσει από καιρό. Την έχω παρακολουθήσει πολλές φορές, με διαφορετικούς πρωταγωνιστές και κομπάρσους. Η ιστορία της Σαλαμίνας είναι μια επαναλαμβανόμενη ρουτίνα την οποία όλοι μας, από μικροί στα όνειρα και τις φιλοδοξίες, μάθαμε απ έξω και ανακατεμένα! Ξέρουμε τους κύκλους της ομάδας μας. Τα κέφια της, την τύχη μας! Θεοποιούμε και καταβαραθρώνουμε είδωλα και προφήτες! Γουστάρουμε όμως τη φάση. Ανασκουμπωνόμαστε, δοκιμάζουμε ξανά, επενδύουμε σωστά και λάθος, πιστεύουμε τους καλούς και τους κακούς, σκοτωνόμαστε για τους μεν και τους δε. Η αλήθεια είναι μία. Η Σαλαμίνα είναι μικρή γιατί όλοι εμείς που την αποτελούμε, όλοι εμείς που έχουμε τον ιό αυτό στο λειτουργικό μας σύστημα, δεν έχουμε ξεπεράσει τον εαυτό μας, την ταπεινή μας καταγωγή, την ευκολόπιστη μας διάθεση, της τσαπατσούλικο και συναισθηματικό μας ταμπεραμέντο. Σας παραδέχομαι ρε γιατί είστε Σαλαμιναίοι και γιατί επιμένετε στο όνειρο, γιατί επιζητάτε δικαίωση, προσωπική και συλλογική διάμεσου της Θεάς της καρδιάς μας. Σας παραδέχομαι που είστε ρεαλιστές και άρα ζητάτε το αδύνατο. Είμαστε από άλλη πάστα φτιαγμένοι, δεν μας έκαναν Σαλαμιναίους οι νίκες και οι πρωταγωνιστικές πορείες, δεν μας έκαναν Σαλαμιναίους οι χαρές μα οι λύπες. Στην Κύπρο υπάρχουν πέντε σύλλογοι οι οποίοι μπορούν να συμμετέχουν σε πιο προηγμένα πρωταθλήματα, ας πούμε το Ελληνικό ή το Τουρκικό. Οι ομάδες αυτές είναι ο ΑΠΟΕΛ, η ΑΝΟΡΘΩΣΗ, ο ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ, η ΑΕΛ και η ΟΜΟΝΟΙΑ. Οι ομάδες αυτές είναι οι ΜΕΓΑΛΕΣ ΟΜΑΔΕΣ και με σωστή διαχείριση και προγραμματισμό μπορούν να διεκδικούν συνεχώς την διάκριση στο κυπριακό πρωτάθλημα. Το βασικό χαρακτηριστικό μιας μεγάλης ομάδας είναι το πλήθος των υποστηρικτών της. Ομολογουμένως - οι Σαλαμιναίοι το ξέρουν καλά – η Σαλαμίνα δεν έχει τον όγκο του κόσμου των αναφερόμενων ομάδων. Μπορεί όμως να γεμίζει στάδια, μπορεί να κινητοποιεί δυνάμεις κρυφές και υπόγειες, σχεδόν μαγικές! Μπορεί να αποτελέσει την 6η δύναμη, η οποία μπορεί υπό προϋποθέσεις να μπει σφήνα στην πεντάδα, να ζητήσει το όνειρο. Ποιες είναι αυτές οι προϋποθέσεις; Η εξής μία : ο ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΣΜΟΣ. Ο επαγγελματισμός φέρνει μαζί του την οργάνωση, την επιδίωξη του κέρδους, την πρόβλεψη και τον προγραμματισμό, την πειθαρχία και την στοχοπροσήλωση. Διώχνει τον ερασιτεχνισμό, την κοντόθωρη οπτική, τον συναισθηματισμό και την μοιρολατρία, τον «χωρκατισμό», τον φανατισμό και την αγνωμοσύνη. Διώχνει την ιδιοτέλεια και την αυτοπροβολή. Φωτίζει τον οργανισμό και όχι το άτομο. Επαγγελματισμός Vs Ερασιτεχνισμός λοιπόν. Διαλέγουμε το δεύτερο συνεχώς και με κάθε αφορμή γιατί θέλουμε την γρήγορη λύση. Γιατί ο ερασιτεχνισμός, ο υπερ-ενθουσιασμός και «τσαπατσουλισμός» τάζουν γρήγορη και σίγουρη ανάβαση στην βαθμολογία ενώ ο επαγγελματισμός τάζει η σταδιακή μετάβαση από τον ερασιτεχνισμό στον επαγγελματισμό, πόνο, πίκρα και ιδρώτα μέχρι να στηθεί ένα σωστό και αποτελεσματικό συγκρότημα και όχι επαγγελματικά παλάτια στην άμμο του ερασιτεχνισμού. Φταιει και ο κόσμος γιατί είναι ευκολόπιστος, του αρέσουν τα μεγάλα λόγια, ακολουθεί τις φήμες, τον σέρνουν από την μύτη, τον πείθουν εύκολα. Όσοι τους μιλούν σκληρά και ωμά, όσοι τους λένε την αλήθεια, όσοι τους τάζουν πέρασμα από την ερυθρά και εν τέλη την γη της επαγγελίας, πέφτουν στο πυρ το εξώτερον και τις περισσότερες φορές φεύγουν πριν υποστούν το μοιραίο : τον εξευτελισμό, την λοιδορία, τους προπηλακισμούς, την ανυποληψία και τον ... προσωπικό δανεισμό. Το έχω πει πολλές φορές, μία ακόμα δεν θα με κάνει υπερβολικό: Η ομάδα μας είναι η εικόνα μας. Όταν η κρίσιμη μάζα του κόσμου αυτού του συλλόγου περάσει στο επόμενο στάδιο αυτογνωσίας και αυτο-προσδιορισμού, θα έλθουν καλύτερες μέρες για την Σαλαμίνα μας. Είμαστε εδώ γιατί το πιστεύουμε. Τα καλά κόποις κτώνται. Και ο μεγαλύτερος κόπος καταβάλλεται συνήθως για την αλλαγή του ίδιου μας του εαυτού. Γι αυτό είμαστε άλλωστε αριστεροί, γι αυτό και Σαλαμιναίοι. Γιατί πιστεύουμε στην αλλαγή και τη πρόοδο του ανθρώπου. Και δη του Σαλαμιναίου, συνεπάγεται και της ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ! Σαλαμιναίος, για να σαι πάντα ωραίος! |
